Is dit de werkelijkheid? Of slechts een frame ervan?
Afgelopen week liep ik met mijn vrouw door de Alpen. Weg van deadlines, schermen en verplichtingen. Het werd een reis vol lucht, rust en reflectie. Een reis waarbij mijn hoofd langzaam loskwam van de waan van de dag.Eenmaal thuis, op dinsdag, viel het kabinet. De media stonden vol met duidingen: machtsspelletjes, ego’s, politieke strategie. En hoewel ik het nieuws volgde, bleef ik ook met een andere blik kijken. Vanuit afstand. Vanuit stilte.Wat me raakte, was dit: we zien gedrag, maar kennen zelden de binnenwereld — die gelaagde mix van twijfels, drijfveren, overtuigingen en emoties die aan iemands keuzes voorafgaat.Model van de WerkelijkheidIn veel maatschappelijke discussies lijken we te vergeten dat wat we zien — de buitenwereld — slechts een deel is van wat er speelt. Achter gedrag schuilt een verhaal. Een binnenwereld die niet altijd zichtbaar, maar wél bepalend is.

Het frame van de werkelijkheid

Wat we waarnemen, filteren we onbewust via eerdere ervaringen, overtuigingen en context. Dat noemen we ook wel het ‘frame’ van de werkelijkheid.

Frame van de Werkelijkheid

En dus is de vraag niet alleen: “Wat is er gebeurd?”
Maar ook: “Vanuit welk frame kijken we naar wat er is gebeurd?”
Dat frame bepaalt wat we zien — en wat we missen.

Wat dit met serious games te maken heeft

In een serious game stappen spelers tijdelijk uit hun eigen werkelijkheid — en daarmee ook uit hun frame. Ze worden geconfronteerd met nieuw gedrag, onverwachte reacties en andere perspectieven.

  • Mensen ervaren hoe hun aannames botsen met anderen.
  • Gedrag dat eerder ‘logisch’ leek, wordt ineens bevraagd.
  • Wat onzichtbaar bleef, wordt zichtbaar — in actie, spanning of stilte.

Een goed ontworpen serious game daagt het frame uit waarin spelers opereren. Niet door het uit te leggen, maar door het te laten gebeuren. Zodat deelnemers niet alleen over de werkelijkheid praten, maar ook voelen hoe het is om er anders naar te kijken.

Tot slot

We leven in een tijd waarin de roep om duidelijkheid, richting en daadkracht groot is. Maar juist dan is het verleidelijk om snel te oordelen. Om gedrag te verklaren zonder de binnenwereld te willen begrijpen.

En dus probeer ik — net als jij misschien — om ook de stilte op te zoeken. Om ruimte te maken voor twijfel, nuance en het besef dat we misschien nog veel niet weten.

Dat vind ik niet altijd makkelijk. Maar ik merk dat het me helpt. Niet om te vertragen, maar om wijzer te handelen.

Comments (0)